Maksim Woitiul: Portret Mistrza Polskiego Baletu Narodowego

Wernisaż wystawy: 9.05.2025 | 18:00

Wystawa czynna: 9.05-30.06.2025

CKiS, atrium

Wstęp wolny

Z okazji Międzynarodowego Dnia Tańca zapraszamy na wystawę fotografii „Maksim Wojtiul: Portret Mistrza Polskiego Baletu Narodowego”.

Maksim Woitiul urodził się w Mińsku (Białoruś) i tam ukończył Państwową Szkołę Baletową. Karierę rozpoczynał w 1996 roku w balecie Państwowego Akademickiego Teatru Wielkiego Białorusi. Jednak w 1998 roku zaangażował się jako solista w Teatrze Wielkim w Warszawie i po objęciu kilku głównych partii, w rok później został pierwszym solistą.

Pamiętamy go z tamtego okresu m.in. jako Księcia Désiré w Śpiącej królewnie w przedstawieniu Jurija Grigorowicza, Księcia w Dziadku do orzechów w inscenizacji Andrzeja Glegolskiego, Romea w Romeo i Julii w choreografii Emila Wesołowskiego, Johna w Greku Zorbie Lorki Massine’a czy D’Artagnana w Trzech muszkieterach André Prokovsky’ego.

Na sezon 2001/02 opuścił zespół Teatru Wielkiego i został solistą Narodowego Baletu Kanady w Toronto. Zatańczył tam m.in. Romea w przedstawieniu Johna Cranki i Kamila w widowiskowej Wesołej wdówce Ronalda Hynda, jednak powrócił do Warszawy i występował w naszym repertuarze, a w 2019 roku osiągnął pozycję pierwszego tancerza Polskiego Baletu Narodowego. Tańczył m.in.: Księcia Zygfryda w Jeziorze łabędzim w wersji Irka Muchamiedowa, Colasa w Córce źle strzeżonej Fredericka Ashtona, Solora w Bajaderze w inscenizacji Natalii Makarowej, Lenskiego w Onieginie Johna Cranki, Wrońskiego w Annie Kareninie Alexeia Ratmanskiego, tytułowego Tristana w balecie Krzysztofa Pastora, Księcia i Błazna w Kopciuszku Ashtona, tytułowego Syna Marnotrawnego w balecie Balanchine’a, Demetriusza i Puka w Śnie nocy letniej Johna Neumeiera, Basilia w Don Kichocie w wersji Alexeia Fadeyecheva, Hrabiego Branickiego i Le Picqa w Casanovie w Warszawie Pastora, Petruchia w Poskromieniu złośnicy Cranki, Kawalera des Grieux w Damie kameliowej Neumeiera czy Birbanta w Korsarzu w przedstawieniu Manuela Legris’a. To tylko niektóre z jego bogatej kolekcji osiągnięć scenicznych, ma też w swoim dorobku wiele solistycznych partii w baletach Krzysztofa Pastora, Emila Wesołowskiego, Williama Forsythe’a czy Wayne’a McGregora i innych choreografów. Wielokrotnie gościł także na scenach zagranicznych.

W ostatnich latach kariery scenicznej praktykował już także jako pedagog baletu, a z początkiem sezonu 2023/24 został etatowym baletmistrzem Polskiego Baletu Narodowego, gdzie dzieli się swoją wiedzą i doświadczeniem prowadząc codzienne lekcje tańca klasycznego oraz próby bieżącego repertuaru zespołu.

Został dwukrotnie wyróżniony Teatralną Nagrodą Muzyczną im. Jana Kiepury dla najlepszego tancerza w Polsce (2015, 2016) oraz uhonorowany Brązowym (2011) i Srebrnym (2016) Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.

Szkoła:

• Państwowa Szkoła Baletowa, Mińsk, Białoruś

Ważniejsi pedagodzy:

Aleksander Koladenko, Aleksander Martynow

Angaże:

• Balet Państwowego Akademickiego Teatru Wielkiego Białorusi, Mińsk, 1996-1997
• Balet Teatru Wielkiego – Opery Narodowej, Warszawa, od 1998 jako solista, od 1999 pierwszy solista
• Narodowy Balet Kanady, Toronto, 2001/2002 jako solista
• Balet Teatru Wielkiego – Opery Narodowej, Warszawa, 2002-2009 jako pierwszy solista
• Polski Balet Narodowy, Warszawa, od 2009 jako pierwszy solista, pierwszy tancerz w 2019
• Pierwszy tancerz w latach 2019-2023

(tekst: Teatr Wielki. Opera Narodowa)

grafiki: K. Michałowska